Dziś dzielimy się kolejną relacją od Dawida, pacjenta ze stwardnieniem rozsianym, który od dłuższego czasu korzysta z kombinezonu Mollii Exopulse w ramach kompleksowej terapii. Spotkanie z Dawidem to dowód na to, że w rehabilitacji to niekiedy pozornie drobne zmiany przynoszą największą różnicę w codziennym funkcjonowaniu.
Codzienność, której zdrowi nie doceniają
Załóżcie spodnie. Z pozoru banalne zadanie, prawda? Zrobicie to odruchowo, nie zastanawiając się ani przez chwilę nad tym, jak się poruszać, gdzie się podeprzeć, jak utrzymać równowagę. Dla osoby ze stwardnieniem rozsianym, u której spastyczność i zaburzenia równowagi są na porządku dziennym, ten sam proces potrafi być prawdziwym wyzwaniem logistycznym.
Dawid opowiada o tym z niesamowitą szczerością i autentyczną radością:
„To jest super uczucie, tak? Że mogę normalnie spodnie założyć, normalnie też się ubrać.”
Proste zdanie, a niesie ze sobą ogromny ciężar. Bo „normalnie” to słowo, które dla osoby z chorobą neurologiczną nabiera zupełnie innego wymiaru. „Normalnie” oznacza: bez bólu, bez walki z własnym ciałem, bez konieczności planowania każdej sekundy, bez polegania na dodatkowym sprzęcie czy innych osobach.
Od toalety do sypialni – droga do niezależności
W jednym z poprzednich wpisów opisywaliśmy, jak Dawid pracuje nad układem nerwowym i dlaczego regularność w terapii jest dla niego kluczowa (Relacja Dawida – część 7). Tym razem skupiamy się na czymś, co z medycznego punktu widzenia może wydawać się detalem, ale z perspektywy jakości życia jest przełomem.
Do niedawna proces ubierania się u Dawida wyglądał w ten sposób:
„Zwykle to było tak, że szykowałem sobie ciuchy i jechałem do łazienki, do toalety, ponieważ tam mam poręcze. Wszystko, co mi jest potrzebne, żeby się podeprzeć, podnieść, złapać.”
Zwróćmy uwagę na to, co kryje się za tym krótkim opisem. Dawid musiał przygotować ubranie, przemieścić się z nim do łazienki – a przemieszczanie się na wózku inwalidzkim z naręczem ubrań nie jest proste – i tam, w zamkniętej przestrzeni wyposażonej w poręcze, odbywał codzienny rytuał ubierania się. Każdy z tych kroków wymagał planowania, wysiłku i polegania na otoczeniu.
Dzięki regularnej pracy z kombinezonem Mollii sytuacja uległa zmianie:
„A w tym momencie mogę się ubrać w sypialni, ponieważ mogę wstać i utrzymać tę równowagę, chociażby te kilka sekund, te głupich kilka sekund, które jest potrzebne, żeby wszystko dociągnąć, ułożyć.”
To jest właśnie moment, w którym widać, jak terapia przekłada się na realne, wymierne efekty w codzienności. Dawid nie mówi o rekordach sportowych ani o spektakularnych wyczinach. Mówi o kilku sekundach utrzymania równowagi – „głupich kilku sekundach”, jak sam to ujmuje z charakterystycznym dla siebie dystansem. Ale to właśnie te sekundy przesuwają granicę między zależnością a niezależnością.
Dlaczego „kilka sekund” jest tak dużo warte?
Kiedy słuchamy Dawida, warto na chwilę zatrzymać się i zastanowić, co dokładnie changedło się fizjologicznie. Kombinezon Mollii Exopulse działa poprzez precyzyjną elektrostymulację mięśni antygravitycznych (przeciwdziałających grawitacji), co prowadzi do modulacji napięcia mięśniowego. W efekcie:
- Spastyczność ulega redukcji – mięśnie, które wcześniej były napięte do tego stopnia, że uniemożliwiały płynny ruch, stają się bardziej podatne na kontrolę dobrowolną.
- Poprawia się równowaga – to bezpośredni skutek lepszego współdziałania układu nerwowego z mięśniowym. Stojąc, pacjent potrafi utrzymać pozycję na czas wystarczający do wykonania konkretnej czynności.
- Wraca kontrola motoryczna – ruchy stają się bardziej precyzyjne, co pozwala na wykonywanie zadań wymagających koordynacji, takich jak zakładanie odzieży.
Dawid sam zauważył to w poprzedniej relacji, mówiąc o większej kontroli nad nogami i zmniejszeniu oporu, który wcześniej uniemożliwiał mu samodzielne ułożenie kończyn. Teraz ta poprawa przekłada się na kolejny poziom – możliwość stania i utrzymania równowagi wystarczająco długo, by zrealizować cel, który większość z nas wykonuje na autopilocie.
Psychologiczny wymiar „normalności”
Nie można pominąć również aspektu psychologicznego, który w relacji Dawida jest wyraźnie obecny. Słowo „normalnie” pojawia się w jego wypowiedzi wielokrotnie i nie jest przypadkowe. Możliwość ubrania się we własnej sypialni, w miejscu, w którym każdy z nas się ubiera, bez konieczności „przemieszczania operacji” do przystosowanej toalety – to powrót do normalności, do intymności, do prywatności.
Z psychologicznego punktu widzenia sprawa jest jasna: każdy krok w stronę samodzielności buduje poczucie sprawczości, a to z kolei napędza motywację do dalszej pracy w rehabilitacji. To błędne koło, ale w pozytywnym sensie – lepsze funkcjonowanie rodzi chęć do ćwiczeń, a ćwiczenia przynoszą dalsze efekty.
Podsumowanie
Historia Dawida pokazuje, że kombinezon Mollii Exopulse, stosowany regularnie i w połączeniu z innymi formami terapii (treningiem siłowym i sesjami z fizjoterapeutą), potrafi przynieść efekty, które z medycznego punktu widzenia mogą wydawać się małymi krokami, ale z perspektywy pacjenta oznaczają ogromny skok w jakości życia. Zakładanie spodni we własnej sypialni, bez poręczy i bez pomocy – to nie detali. To niezależność.
👉 Obserwuj nas na Facebooku i TikToku, aby być na bieżąco z relacjami pacjentów
1. Czy Mollii Suit może pomóc osobom ze stwardnieniem rozsianym? Tak, Mollii Suit jest dedykowany osobom z różnymi schorzeniami neurologicznymi, w tym ze stwardnieniem rozsianym. Terapia ma na celu redukcję spastyczności i poprawę funkcji motorycznych poprzez działanie na układ nerwowy.
2. Jak szybko można zaobserwować efekty terapii? Szybkość wystąpienia efektów zależy od indywidualnego przypadku pacjenta, stopnia zaawansowania choroby oraz regularności sesji. Wielu pacjentów, podobnie jak Dawid, zauważa poprawę już po kilku tygodniach regularnego użytkowania. Niektórzy pacjenci widzą poprawę już po pierwszym użyciu.
3. Gdzie mogę obejrzeć więcej relacji od pacjentów? Wszystkie nasze materiały wideo, w tym relacje z użytkowania Mollii Suit, dostępne są na naszym kanale YouTube. Zachęcamy do subskrypcji, aby nie przegapić nowych historii.